Άρση lockdown και εμβολιασμοί – Άποψη

Share on facebook
Share on pinterest
Share on twitter
Share on linkedin
Share on reddit
Share on vk
Share on tumblr
Share on digg
Share on mix
Share on whatsapp
Share on email
Θ' αποφύγουμε το τρίτο γενικό lockdown; - Άποψη

«Τα μέτρα του lockdown έκαναν τον κύκλο τους και δεν αποδίδουν πια, πρέπει να πάμε παρακάτω», ακούμε τελευταία από τα ΜΜΕ. Αυτή είναι μια πολύ ωραιοποιημένη φράση της πραγματικότητας κατά τη γνώμη μου. Η πραγματικότητα είναι ότι το lockdown που επιβλήθηκε στις 7 Νοεμβρίου του 2020, απέτυχε παταγωδώς. Το άλλο επιχείρημα «ότι δε γνωρίζουμε σε τι κατάσταση θα είμασταν αν δεν είχε επιβληθεί το lockdown», είναι σωστό αλλά έως ένα σημείο. Τα lockdown επιβάλλονται για να περιορίσουν την εξάπλωση του ιού, όχι για να καθυστερήσουν την αύξησή του. Η μη απόδοση του lockdown πάντως δεν είναι φαινόμενο μόνο ελληνικό, αλλά και άλλων ευρωπαϊκών κρατών.

Παρόλα αυτά η χώρα μας είναι σε καλύτερη θέση από τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Αυτό συμβαίνει κυρίως διότι κατά το πρώτο κύμα της πανδημίας (Μάρτιος-Μάιος 2020), κατά κοινή παραδοχή όλων, τα πήγαμε πάρα πολύ καλά. Δυστυχώς, ο «δείκτης» για το πώς τα έχει πάει μία χώρα στη διαχείριση της πανδημίας, τον οποίο έχει θέσει ο ΠΟΥ, είναι ο «μαύρος δείκτης» των θανάτων ανά εκατομμύριο πληθυσμού.

Η κατάσταση όμως της οικονομίας και της αγοράς επιβάλλει το άνοιγμα δραστηριοτήτων. Πρέπει αυτό να γίνει με τη μέγιστη δυνατή ασφάλεια. Το όπλο των αυτοδιαγνωστικών τεστ – self test – μοιάζει να είναι καλό, αρκεί να χρησιμοποιηθεί σωστά. Ένα τέτοιο εκτεταμένο testing φυσικά – μιλάμε για 10 εκατομμύρια τεστ την εβδομάδα, νούμερο ασύλληπτο – είναι αδύνατον να ελεγχθεί κεντρικά. Οπότε πρέπει ο καθένας από εμάς να έχει την ευθύνη που του αναλογεί, όσο αφορά αυτό το κομμάτι. Με τα νοσοκομεία γεμάτα και τις ΜΕΘ έξω από τα όριά τους, κάνουμε βήματα ανοίγματος και … είμαστε καταδικασμένοι … να πετύχουμε! Πρέπει να πετύχουμε διότι σε άλλη περίπτωση, ή θα ξανακλείσουμε – και τότε πραγματικά θα είναι η χαριστική βολή στην οικονομία – , ή θα ζήσουμε άλλες καταστάσεις .. – Δε μου αρέσει και δε θα χρησιμοποιήσω την έκφραση «θα γίνουμε Μπέργκαμο».

Όσο αφορά τους εμβολιασμούς, πρέπει όσο το δυνατόν να προχωρήσουν όσο πιο γρήγορα γίνεται. Οι ηλικιωμένοι και εκείνοι οι συμπολίτες μας που κινδυνεύουν – τουλάχιστον θεωρητικά – περισσότερο, πρέπει να εμβολιαστούν ώστε να αποσυμφορηθεί το σύστημα υγείας. Εξηγούμαι, δεν «πρέπει» με την έννοια της υποχρεωτικότητας – υποχρεωτικότητα και εμβόλιο είναι δύο λέξεις ασυμβίβαστες – , αλλά «πρέπει» με την έννοια του ότι πρέπει να πειστούν οι άνθρωποι αυτοί, όπως όλοι σε βάθος χρόνου, να κάνουν το εμβόλιο. Όλοι να συμβουλευτούμε το γιατρό της εμπιστοσύνης μας και να πάρουμε τη σύσταση από εκείνον. Σιγά – σιγά δεν πρέπει να μας απασχολεί τόσο ο αριθμός των κρουσμάτων, αλλά εκείνος ο αριθμός που βρίσκεται στα νοσοκομεία ή/και καταλήγει με τον ιό – χθες Τρίτη ο αριθμός των διασωληνωμένων ήταν στους 741, αριθμός – ρεκόρ από την αρχή της πανδημίας. Αν έχουν προχωρήσει οι εμβολιασμοί κι εκείνοι οι οποίοι νοσούν δεν πιέζουν το σύστημα υγείας και – πολύ περισσότερο – δεν κινδυνεύουν, τότε θα αποκτήσουμε πολύ σύντομα την πολυπόθητη «ανοσία του πληθυσμού» – και εδώ αποφεύγω να χρησιμοποιήσω τον όρο «ανοσία της αγέλης» διότι μιλάμε για ανθρώπους και όχι για ζώα – , θα πάμε παρακάτω και θα μάθουμε να ζούμε με τον sars cov-2. Και σε αυτό το σημείο γίνεται άλλη μια παρατήρηση. Αντί η χώρα μας να προχωρήσει όσο πιο σύντομα γίνεται σε αυτόν τον τομέα – με το να προμηθευτεί άλλα εμβόλια πχ το ρωσικό, το κινέζικο, το ινδικό ή αλλά εμβόλια – ακολουθεί την ευρωπαϊκή ένωση η οποία κατέγραψε, κατά κοινή παραδοχή όλων, μια κολοσσιαία αποτυχία στην προμήθεια των εμβολίων και παρατηρούνται μεγάλες καθυστερήσεις σε όλες τις χώρες.

Κλείνω με την ελπίδα ότι θα τα καταφέρουμε!

Γεώργιος Ματσούκας.